Hiç anlamadın beni değil mi?...Hiç bir zamanda anlamayacaksın!Senin gözünde; vakit öldürmek için bir araçtım sadece...Ağlıyorum;olduğum yerde çökmüşüm yere!Çığlıklarım boğuluyor gecenin siyahında...Duymuyorsun sesimi,duymayacaksın da... Sana sesleniyorum,sana...
Yine yoksun... Bir yanım yine bomboş... Sensizlik içime sığmıyor; Sen yine git! Ellerle mutlu olabilceksen git ayaz gözlüm... Ben bir daha olmayacağım hayatında.... Seni her dakika başkalarıyla görmek; Canımı yakıyor... Ben bunu haketmedim; Hiç...Hiç...
Ben sendeki o sıcaklığı... Sana olan uzaklıgı seviyorum! Benim imkansızım oluşunu... Sana ulaşamamayı.... Seni özlemeyi seviyorum! Ne kadar istesemde elini tutamamayı! Benim olmasanda seni görebilmeyi... Benim olmasanda sesini duyabilmeyi... Senin soludugun havayı solumayı... Verdiğin...
O bana Sevmeyi öğretti! Gerçek aşkı öğretti! Ben onu hep sevecek; Hiç unutmayacağım! O hiç benim olmasa bile! Beni bir parça sevmese bile!... ...
Pişman değilim; Sevdim seni... Delice sevdim... Hayat seni yaşamamı istedi; Yaşadım... Ama keşke, Yüreğimden giderken; Başkası beklemese yolunu, Yine de Seviyorum Seni!!!...
Sensiz...Yine sensizim... Bütün şehir,bütün insanlar bana düşman! İnsanlar hep kötü bakıyor bana. Hayat beni hep eziyor. Aşkım kalbime,bedenime sığmıyor... Gittin! Anladım... Sen hiç gelmemişsin bana... Sen hiç olmamışsın benim... Yalnız...Yine yalnızım... Kalbim yine...
Karanlık gecede; Ilık ılık damlayan hasretim, Öylesine çaresiz kalmış ki; Çömelmiş oldugu yere; Başı avuçları arasında; Gözlerimde iki damla yaş, Oysa çoktan kurutmuştum O yaşları gönlümde Ama yinede yediğim her aşk darbesinde; Çölde yeşeren...